Nazwa „białaczka” pochodzi od koloru krwi osób w zaawansowanym stadium choroby, która polega na utracie kontroli nad ilością i jakością wytwarzanych leukocytów (białych krwinek). Zmiany dotyczą leukocytów we krwi, szpiku kostnym lub układach wewnętrznych, np. śledzionie. Jest to bardzo poważna choroba, mogąca prowadzić do śmierci.
Przyczyny i przebieg choroby
Pomimo wielu badań do tej pory nie udało się ustalić jednoznacznej przyczyny zachorowań na białaczkę. Mogą mieć na nie wpływ takie czynniki, jak promieniowanie, niektóre substancje chemiczne i wirusy. Nie bez znaczenia pozostają też wrodzone predyspozycje genetyczne. Najczęściej kilka tych czynników występuje jednocześnie, co prowadzi do ułatwienia procesu zachodzenia zmian w leukocytach lub osłabienia układu odpornościowego organizmu. Istnieje kilka rodzajów choroby, w zależności od miejsca zaatakowanego zmianami. Białaczka szpikowa charakteryzuje się zaburzeniem namnażania i dojrzewania krwinek. Ich niedojrzałe formy gromadzą się w szpiku kostnym, dochodzi tez do ich naciekania do innych narządów i tkanek. W ostrej białaczce limfoblastycznej następuje rozrost i naciekanie tkanki limfatycznej, połączone zwykle z powiększeniem węzłów chłonnych, wątroby i śledziony. Łagodniejszy przebieg mają przewlekłe typy choroby np. białaczka przewlekła limfatyczna, która przy dobrym leczeniu daje szanse nawet na kilkanaście lat życia. W jej przebiegu następuje rozrost limfocytów (komórek układu odpornościowego) oraz limfoblastów (niedojrzałych komórek, prekursorów limfocytów). Jeszcze lepiej rokowania wyglądają w stosunku do chorych na przewlekłą białaczkę szpikową – dzięki nowoczesnym metodom leczenia i możliwości przeszczepienia szpiku pacjenci mogą mieć nadzieję na powrót do zdrowia.
Objawy białaczki
Pomimo różnych typów schorzenia, objawy białaczki zwykle są podobne, choć nie zawsze są zauważalne od samego początku choroby. Rodzaje przewlekłe mogą nie dawać żadnych wyraźnych objawów, często pierwszym powodem do niepokoju jest nieprawidłowy wynik badań krwi – znaczna leukocytoza (zbyt duża ilość białych krwinek), niedokrwistość. Początek białaczki typu ostrego może łączyć się z objawami grypopodobnymi – bólami stawowo- mięśniowymi, gorączką, zmęczeniem.
Objawy typowe dla różnego rodzaju białaczek to:
niedokrwistość, leukocytoza, bladość, osłabienie, powiększenie wątroby i śledziony, a także węzłów chłonnych. W miarę postępowania choroby objawy nasilają się i występują nowe, wskazujące na skazę krwotoczną: powstawanie wybroczyn, krwiomocz, krwotoki z nosa.
Leczenie białaczki
Leczenie białaczki jest bardzo złożone i uzależnione od rodzaju choroby, jej zaawansowania oraz stanu pacjenta. Podczas terapii chory pozostaje w szpitalu, jest to okres zwykle minimum kilku tygodni, czasami nawet kilka miesięcy, w zależności od postępów. W tym czasie stosowana jest najczęściej chemioterapia, u pacjentów z zaatakowanym szpikiem kostnym dokonuje się przeszczepów. Zanim jednak dojdzie do tego, są oni odpowiednio przygotowywani do tych poważnych zabiegów, ich organizm musi być w dobrej kondycji i pod fachową opieką. Kiedy uda się już opanować chorobę i nastąpi remisja (okres schorzenia, w którym nie występują objawy chorobowe), należy dążyć do jej podtrzymania. Całkowite wyleczenie z choroby trwa nawet kilka lat.
Onkologia jest jedną z dziedzin medycyny związanej z pojęciami, które są ściśle powiązane z całym procesem nowotworowym. Ta specjalizacja zajmuje się czynnikami występowania, powstawania oraz całym procesem zapobiegania chorobom nowotworowym.
Rak
Nowotwory rozwijają się w ludzkim ciele tylko w pewnych warunkach. Takimi czynnikami mogą być niedobory upośledzające działanie naszego systemu immunologicznego – naszego naturalnego obrońcy przed komórkami rakowymi.